Bu bölümde, yılın sonuna yaklaşırken kendimize verdiğimiz ama zamanla arka planda kalan sözlere bakıyoruz. Hedeflerden ve yapılacaklar listelerinden uzak, daha sessiz bir durakta; kendimizle kurduğumuz ilişkiyi yumuşak bir yerden hatırlıyoruz. Koçvari Hikâyeler’in 38. bölümü, kendine verdiği sözleri yeniden duymak isteyenler için.

Koçvari Hikâyeler’in 37. bölümünde, yarım kalanlara alıştığımız yerden değil, farkındalıkla bakıyoruz. Bitirilemeyen işler, askıda kalan hedefler ve tamamlanmamış niyetlerin her zaman bir eksiklik olmadığını; bazen büyümenin ve yön değiştirmenin doğal sonucu olabileceğini hatırlatıyoruz. Bir hikâye, sade sorular ve yumuşak bir kapanış ritüeli eşliğinde; bırakabilmenin, kendine sadık kalmanın ve yeni başlangıçlara alan açmanın ne anlama geldiğini birlikte keşfediyoruz.

Bu bölümde, yılın sonuna yaklaşırken geçmişe teşekkür etmeyi ve geleceğe niyet etmeyi kavanoz metaforu üzerinden yeniden ele alıyoruz. Büyük taşları, çakılları ve kumu ayırt ederek; hayatımızda gerçekten neye yer açmak istediğimizi keşfediyoruz. Kendine küçük bir duraklama, şefkatli bir teşekkür ve taze bir niyet vermek isteyenler için sakin ve derin bir bölüm.

Bir öğretmenin her sabah tahtaya yazdığı tek bir kelime—“Bugün”—yıllar sonra bile bir öğrencinin hayatını aydınlatmaya devam eder. İzi Silinmeyenler, küçük bir dokunuşun nasıl bir ömre yön verebileceğini anlatan, iç ısıtan bir hikâye ve farkındalık yolculuğu.

Bu bölümde, büyüdükçe susturduğumuz ama içimizde hâlâ yaşayan o küçük çocuğun sesine kulak veriyoruz. Unuttuğumuz neşeyi, merakı, saf sevinci hatırlatan kırmızı balon hikâyesiyle; kaybetmenin, bırakmanın ve yeniden başlamanın aslında nasıl bir büyüme olduğunu keşfediyoruz. İçindeki çocuk sana bugün ne söylemek isterdi?

Bu özel bölüm, bir ulusun yeniden doğuşuna ve hiç sönmeyen bir ışığın kalplerdeki yolculuğuna adanmıştır. Cumhuriyetin köklerinden güç alan bu hikâyede; cesaretin, umudun ve insanın kendi içindeki ışığı hatırlamanın anlamını keşfediyoruz. 🌿 Bugün, o ışığın sahibi olan Mustafa Kemal Atatürk’ü rahmet, minnet ve büyük bir özlemle anıyoruz. 🇹🇷✨

Bu bölümde, “vazgeçmek” ve “bırakmak” arasındaki ince çizgiye dokunuyoruz. 🍃 Vazgeçmek umudu yitirmekken, bırakmak bazen kendine alan açmaktır. Bir bahçıvanın hikayesiyle, yeninin filizlenmesi için eskini geride bırakmanın gücünü keşfediyoruz. Bazen tutunmak değil, bırakmak büyütür insanı. 💫 #KoçvariHikayeler #VazgeçmekmiBırakmakmı #Farkındalık

Hataların Hikmeti 🎙️ Hazırlayan ve Anlatan:  Özlem Tüysüz 🌿 Hatalar, Yargı Değil; Yol Arkadaşı Hatalar... Kulağa ürkütücü geliyor değil mi?Ama belki de en çok onlardan öğrendik, en çok onlarla büyüdük. 🍃 Çünkü hatalar bizi yargılamak için değil, büyütmek için  gelir. Bazen utanırız, bazen pişman oluruz,ama o duyguların içinde bir bilgelik gizlidir. Bugün, hatalarımıza biraz daha şefkatle bakalım istedim.Çünkü belki de bizi insan yapan tam olarak o çatlaklardır —ışığın içer

60 Dakikada Yetkinlik Molası Nasıl Doğdu? | Mikro Öğrenme ve Deneyimsel Eğitim Kısa Ama Kalıcı Öğrenmenin Hikayesi Hayatın temposu hiç olmadığı kadar hızlı… Bir yandan yetişmeye çalışıyoruz, diğer yandan gelişimimizi ertelemek istemiyoruz. Ama zaman hep sınırlı. Bir akşam, üç eğitmen olarak sohbet ederken konu yine buna geldi: “İnsanlar gelişmek istiyor ama uzun eğitimlere vakit bulamıyor.” İşte o anda sorduk birbirimize: “Gerçekten kısa bir sürede fark yaratmak mümkün mü?” B

Sabretmenin Sessiz Gücü 🎙️ Hazırlayan ve Anlatan:  Özlem Tüysüz 🌿 Zamanın Aceleciliğinde Bir Durak Hepimiz bazen hemen olsun istiyoruz, değil mi? Bir e-posta, bir karar, bir değişim, bir sonuç…Beklemek zor geliyor.Ama hayatın kendi ritmi var — ve bazı şeyler sadece zamanı geldiğinde yeşeriyor. 🍃 Bazen sabır, beklemek değil ;bir şeylerin kendi zamanında olmasına izin vermektir. Ve işte o anda başlıyor gerçek dönüşüm:Kontrolü bırakınca, sürece güvenmeyi öğreniyoruz. 🌿 📖 H

Hayat bazen bir denge oyunu gibidir. Bir yanda hedefler, sorumluluklar; diğer yanda huzur, dinginlik ve kalbin sesi… 🌿 Bu bölümde, dengeyi bulmanın her şeyi eşitlemek değil, kendine alan açmak olduğunu konuşuyoruz. Akıl ile kalp, hız ile dinginlik arasında yürürken gerçek dengeyi nasıl koruyabileceğini keşfet. 💭 Gerçek denge, senin için neye benziyor?

Bu bölüm, görünmeyen emeğin sessiz ama derin gücüne odaklanıyor. 🌿 Bazen bir gülümseme, bir çayın buharı ya da sessizce yapılan bir iyilik… fark edilmese de dünyayı güzelleştirir. “Kimse görmese de” diyenlerin, yani kalpten çalışanların hikâyesi bu. Çünkü hayat, çoğu zaman sessiz kahramanların emeğiyle akar. ✨

Koçvari Hikâyeler’in 27. bölümünde şükrün gücünü keşfediyoruz. Çoğu zaman eksik olana odaklanırken, elimizdeki hazineleri gözden kaçırıyoruz. Fakir adam ve bilgenin hikâyesi bize hatırlatıyor: Asıl zenginlik gözümüzde, ellerimizde, sağlığımızda ve sevdiklerimizde saklı. Şükretmek, mutluluğu çoğaltmanın en sade yolu. Senin gözünün önünde hangi hazine var?

Bu bölümde, farkında olmadan hepimizin düştüğü kıyas tuzağı ele alınıyor. Gül ve menekşe hikâyesi üzerinden, başkalarının terazisinde değer aramanın bizi nasıl eksik hissettirdiği anlatılıyor. Gerçek değerin ise başkasına bakmadan, kendi yolculuğumuza ve potansiyelimize odaklandığımızda ortaya çıktığı vurgulanıyor.